Akordy triady harmonicznej ‑ T, S, D ‑ pozostają ze sobą w określonych stosunkach wyznaczonych odległością pomiędzy ich prymami. T i D oraz S i T to akordy w relacji kwinty, zaś S i D ‑ w relacji sekundy.
ŁĄCZENIE AKORDÓW TRIADY HARMONICZNEJ W STOSUNKU KWINTY
Po opanowaniu sposobu prawidłowego zapisu pojedynczego akordu przyszedł czas na jego łączenie z innym akordem. Skoncentrujemy się obecnie na łączeniu akordów triady harmonicznej, których prymy oddalone są o kwintę (lub jej przewrót ‑ kwartę). W grę wchodzą następujące zestawienia: T ‑ D (D ‑ T) oraz T ‑ S (S ‑ T).
- prymę pierwszego akordu, znajdującą się w basie, poprowadzić skokiem ‑ o kwartę lub kwintę, w górę lub w dół ‑ na prymę drugiego akordu
- w jednym z głosów zachować dźwięk wspólny
- resztę głosów poprowadzić na najbliższe składniki drugiego akordu
Powyższy sposób łączenia akordów określamy mianem ścisłego. Jego cechą jest respektowanie w trzech głosach górnych zasady najbliższej drogi ‑ prowadzenia dźwięków jednego akordu na najbliżej występujące składniki drugiego. Ponieważ akordy pozostające w stosunku kwinty posiadają dźwięk wspólny, to ulega on w jednym z głosów powtórzeniu.
PRAWIDŁOWOŚĆ POŁĄCZENIA
W wyniku łączenia ścisłego akordów nie dochodzi do zmiany układu ‑ jeżeli pierwszy akord wystąpił w układzie skupionym, to drugi również musi być w takim układzie (zmiana sygnalizuje błąd połączenia lub tzw. łączenie swobodne akordów). Prawidłowy zapis pierwszego akordu i uwzględnienie przedstawionych trzech zasad łączenia akordów w stosunku kwinty powoduje, że również drugi akord powinien być prawidłowo zrealizowany (choć nie gwarantuje to, że któryś z głosów nie znalazł się poza swoją skalą).
- układ akordu nie uległ zmianie
- wszystkie składniki obecne są w akordzie
- dokonane zostało prawidłowe zdwojenie (w postaci zasadniczej dwojona jest pryma)
- odległości pomiędzy głosami mieszczą się w dozwolonych ramach
- wszystkie głosy mieszczą się w swoich skalach
PRZYKŁADY